ثواب

نویسنده: عباس کوثری

 
«ثواب» برگرفته از «ثاب» در اصل به معنای رجوع و بازگشت است و «مثابه» محلی است که انسان‌ها به سوی او بازمی‌گردند. (1) «تثویب» به معنای دعای مکرر است و «تثویب مؤذن» این است که پس از اذان چندین مرتبه مردم را دعوت به نماز کند، بدین‌سان که بگوید: «الصلاة رحمکم الله الصلاة». تثویب در نماز صبح این است که مؤذن پس از «حی علی الفلاح» دو مرتبه بگوید «الصلاة خیر من النّوم» که چون در آن تکرار و بازگشت به کلام قبلی است، بدین اسم نام نهاده‌اند. تثویب همچنین به معنای خواندن نماز نافله پس از نماز واجب است. (2) کلمه «ثواب» و «مثوبه» جزای عمل نیک و بد است؛ (3) اگرچه کاربرد آن در عمل نیک بیشتر است. (4)